Pc- en videospellen

Diddl im Käsekuchenland (Nintendo DS, 2011)

Diddl im Käsekuchenland is het meest bekende en meest besproken videospel binnen de Diddl-franchise. Het verscheen in 2011 voor de Nintendo DS en nam spelers mee naar Käsekuchenland — vrij vertaald "Kaaskoekenland" — de kleurrijke fantasiewereld die ook in andere Diddl-producten als achtergrond diende voor de avonturen van het springmuisje en zijn vrienden. Zie ook de pagina over de wereld van Diddl voor meer achtergrond over dit fictieve universum.

Het spel was in opzet een toegankelijk avonturenspel voor kinderen, met eenvoudige besturing die goed aansloot bij de mogelijkheden van de Nintendo DS-hardware. De gameplay draaide om het verkennen van de kleurrijke omgevingen van Käsekuchenland, het ontmoeten van bekende personages en het oplossen van kleine puzzels en uitdagingen. De esthetiek sloot nauw aan bij de illustratiestijl van Thomas Goletz: zachte kleuren, ronde vormen en een vrolijke, onbedreigde sfeer.

Het spel verscheen op een moment dat de Diddl-hype al enigszins was geluwd ten opzichte van de absolute piek rond 2000-2005, maar de Nintendo DS was in 2011 nog altijd een zeer populair platform bij de doelgroep. Diddl im Käsekuchenland was dan ook in eerste instantie gericht op kinderen die opgroeiden in de nadagen van de Diddl-rage, maar bij wie de naam en het gezichtje van het springmuisje nog goed bekend waren — onder meer dankzij jongere broertjes en zusjes, neefjes en nichtjes of de collecties van iets oudere kinderen in hun omgeving.

Pc-spellen

Naast het Nintendo DS-spel brachten verschillende uitgevers in de vroege jaren 2000 ook eenvoudige Diddl-software voor de pc uit. Het ging hierbij doorgaans om ludieke toepassingen zoals digitale kleurboeken, spelletjespakketten met eenvoudige minigames en educatieve programmatjes gericht op peuters en kleuters. Deze producten waren technisch bescheiden maar sloten goed aan bij de behoefte van ouders naar veilige, merkvertrouwde computersoftware voor de jongste kinderen.

De pc-softwaretitels werden verkocht in dezelfde kanalen als de overige Diddl-producten: kantoorboekhandels, speelgoedwinkels en warenhuizen. Ze waren betaalbaar en werden vaak gekocht als aanvulling op de fysieke collectie van een kind. Wie al Diddlblaadjes spaarde en de verzamelplaatjes had, kon nu ook digitaal verder met zijn favoriete personages.

Ontvangst en erfgoed

De Diddl-spellen ontvingen destijds weinig professionele aandacht in gamemedia, die zich nu eenmaal zelden bezighielden met op jonge kinderen gerichte licentiegames. Onder de doelgroep zelf — jonge kinderen en hun ouders — werden de spellen goed ontvangen, al was het ook voor hen duidelijk dat de digitale producten nooit de kern van het Diddl-universum uitmaakten. Die kern lag altijd bij de papieren en pluchen producten.

Tegenwoordig zijn de Diddl-spellen interessante curiositeiten voor verzamelaars die het volledige Diddl-universum willen documenteren. Een complete, werkende Nintendo DS-cartridge van Diddl im Käsekuchenland in originele verpakking is inmiddels geen alledaagse vondst meer. Hetzelfde geldt voor de pc-softwarepakketten, waarvan de doosjes en cd-roms snel zijn verdwenen nadat de interesse in het merk afnam.

Positie binnen het assortiment

De spellen vormen een kleine maar betekenisvolle categorie binnen het totale Diddl-assortiment. Ze laten zien dat Depesche en de licentiehouders bereid waren het merk ook naar nieuwe media te begeleiden, ook al lag de kracht van Diddl altijd in de tastbare, analoge producten die een generatie kinderen zo na aan het hart lagen.